Verdwijnen

Onderstaand gedichtje is inmiddels drie keer vergeten en terug gevonden. Ik schreef het bijna 20 jaar geleden aan een vriendin. Omdat ik dacht dat ze het nodig had, denk ik. Ze stuurde…

Lees meer

Contouren in de sauna

Dampende blote mensen met blauwig witte velletjes en deinend overtollig welvaartsvlees trippelen door de koude novemberschemering. Klaterend water, schaterend gelach, kabbelende gesprekjes. De geur van dat de zon zojuist nog…

Lees meer

Thuis brengen

Er ligt iets op de weg. Een kinderschoen, zo zielig. Ik stel me dan voor dat een kindje achterop zit. Bungelende beentjes. Een loshangende veter haakt aan een spaak. Met…

Lees meer

Zo mooi

Hij begrijpt het nog steeds niet. Niet dat ze gelukkig waren met elkaar, maar dat is toch logisch op die leeftijd? Ze waren toch tevreden? Waarom heeft ze nooit iets…

Lees meer